Peter Swanborn
dichter       docent       recensent

 


 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 

Nieuws       Biografie        Publicaties        Translations        Les        Contact

 
Nu in de winkel: Het wolkenreparatieatelier / ISBN 978 90 5759 911 8 / uitgeverij Podium / 17,50 euro.

In de Volkskrant van 26 mei stond een recensie door Maria Barnas: "Nu eens sterk klankrijk, dan weer (...) haast minimlatisch." Meer lezen? Klik hier

De Nederlandse Bibliotheek Dienst meent dat de gedichten in 'Het wolkenreparatieatelier' getuigen van: "een behoorlijke slagkracht, vergelijkbaar met die van de lyriek van Seamus Heaney!”
Meer lezen? Klik hier

Voor Letteren010 schreef Hester Knibbe een recensie: "Het dwarsige taalplezier spat ervan af."
Meer lezen? Klik hier

Voor Hebban.nl schreef Victor de la Vieter een recensie: "Brok in de keel." Meer lezen? Klik hier

Voor de poeziewebsite Meander schreef Eric van Loo een recensie. Over 'Waanidee' zegt hij dat het een gedicht is "dat me vol in het gezicht treft." Meer lezen? Klik hier

Op de poeziewebsite Ooteoote staat een analyse van het gedicht 'Deductie'. Lezen? Klik hier

In het AD/RD van 19 april stond een interview. Lezen? Klik hier

In het radioprogramma Opium op 4 las ik op vrijdag 13 april het gedicht 'Waanidee'.
Om het terug te luisteren klik hier. Meer gedichten volgen in de loop van het jaar.

De eerstvolgende poëzielessen zijn op vrijdagmiddag 14 en op zondagmiddag 16 september..
Kleine groep, persoonlijke aandacht. Voor meer informatie klik hier
Interesse? Stuur een mail naar post / at / peterswanborn.nl

Het nieuwe semester van de Poetry Academy staat inmiddels online. Voor meer info klik hier


LEPELOREN

Boven het stoppelveld staat een stel lepeloren
recht overeind. Spitse schotelantennes van huid,
kraakbeen en haar, feilloos afgesteld op roofvogel
gevaar en schaamteloos verrekijkend fietserslawaai.



RODE BIETEN

Zo verbeten als ik de spade recht in de klei stak, met de
voet op het blad een extra klap gaf - paniek in bochtige

gangen, sijpelende grotten, kille catacomben - daarna
de slappe zakjes fluweel in het vijandig daglicht smeet,

zo begerig trek ik vandaag een eerste bos jonge kroten
uit de grond en zie: een duizendkoppig larvenlegioen

van ritnaald, kniptor, engerling heeft eensgezind en
met een scherp vermoeden van zoet de rondbonkige

knollen belegerd die nu, door mij van hun blinde
bondgenoot beroofd, zacht wenend hun wonden

tonen, oerbloed opgeven, schil aangevreten,
het roodgenerfde loof er nog aan.



* * *