Peter Swanborn
dichter       docent       recensent

 

Klik op de afbeelding voor een vergroting
 
 
Klik op de afbeelding voor een vergroting
 
 

 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 

Nieuws        Biografie        Publicaties        Translations        Les        Contact

 
Verschenen bij uitgeverij Podium: Onder het Luchtspoor, een roman over een groep jonge kunstenaars in de jaren 80 van de vorige eeuw. In iedere goede boekhandel verkrijgbaar.

Schrijf je al een tijdje pozie? Wil je eens horen wat anderen ervan vinden? Wil je je vaardigheden vergroten? Volg dan op vrijdag 9 september of op zondag 11 september een losse online workshop Pozie Schrijven. Aanvang 14.00 uur. Kleine groep, persoonlijke aandacht. Voor meer informatie klik hier

Vanaf maandag 3 oktober geef ik weer een online cursus Poezie Lezen bij de HOVO Amsterdam. Zes hoorcolleges op de maandagochtend, eens in de twee weken, van 10.30 uur tot 12.30 uur. Iedere keer bespreken we het werk van een andere dichter, van J. Slauerhoff tot Ester Naomi Perquin. Uiteraard is er ook tijd om vragen te stellen. Voor meer informatie en inschrijven, klik hier

Verschenen bij uitgeverij Rainbow: Van vogels krijg je nooit genoeg, met hierin 'Mussenhangplek' uit Het wolkenreparatieatelier.

Verschenen bij uitgeverij Wereldbibliotheek: Eerste liefde, rondelen over het thema van de Boekenweek, met hierin twee verse rondelen van mijn hand: 'Gij' en 'Voor Tappeta'.

Verschenen bij de nieuwe Rotterdamse uitgeverij De Meent: Zo helpt pozie: 101 gedichten over de zorg, samengesteld en ingeleid door Bert Keizer, met hierin mijn gedicht 'Deductie', afkomstig uit 'Het wolkenreparatieatelier'.

Sinds enige tijd rijdt er een veegwagen van de ROTEB door Rotterdam met daarop de regel: "Zo volmaakt als het alledaagse kan geen wonder zijn." Het is de slotregel van het gedicht 'Hier en nu' uit 'Het wolkenreparatieatelier'.


NAAR MARTIALIS

1

Als mijn gedichten voor jou misschien
wat duister zijn, ontoegankelijk zoals je zegt,
gekunsteld, geen gewone taal misschien,
geen tijdgeest, zeg je, en geen straatrumoer,
dus eerder iets voor ingewijden misschien,

dan heb je, beste lezer, natuurlijk groot gelijk:
mijn verzen schrijf ik niet om het wereldraadsel
te doorgronden, maar enkel opdat jij misschien,
misschien - de kans is klein - bij de laatste regel
in zal zien dat onwetendheid beter zwijgt.

2

Pozie is zinloos, nutteloos ook, je zegt het
keer op keer, recht in mijn gezicht: 'Waar doe
je het voor? Geld? Roem? Wie kent jouw naam?
Jij weet toch ook: wat niet verkoopt, is slecht.'

Jouw advies, lieve vriend, is meer dan terecht,
maar voor wat anders ben ik in de wieg gelegd?
Geloof me, deze letterknecht schrijft dr lang
nadat de markt jou het zwijgen heeft opgelegd.


3

Je wijst een paar boekjes aan en sneert: Is dit alles?
Je bladert door stapels manuscripten en schimpt: Kom
jij ooit verder dan een eerste begin? Maak je nooit iets af?
Wat heeft dit nog voor zin? Gooi die schrijfsels toch weg,
ga wat nuttigs doen! Vakken vullen tot aan je pensioen.

Liever dan kringloop, ramsj of papierbak, waarde collega,
is mij het rusteloze graf. Schrijven zal ik, schrijven als
nooit tevoren. Eens komt de dag dat een benige arm
omhoog zal reiken, het boek der boeken in zijn hand.
Daarin een lied dat langer zingt dan jij kunt zeiken.



verschenen in Tweepigrammen, Wereldbibliotheek, 2021



* * *