Peter Swanborn
dichter       docent       recensent

 

Klik op de afbeelding voor een vergroting
 
 
Klik op de afbeelding voor een vergroting
 
 

 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 
Klik op de afbeelding voor meer informatie.
 
 

Nieuws        Biografie        Publicaties        Translations        Les        Contact

 
Verschenen bij uitgeverij Podium: Onder het Luchtspoor, een roman over een groep jonge kunstenaars in de jaren 80 van de vorige eeuw. In iedere goede boekhandel verkrijgbaar.

Schrijf je al een tijdje poŽzie? Wil je eens horen wat anderen ervan vinden? Wil je je vaardigheden vergroten? Volg dan op vrijdag 2 december of op zondag 4 december een losse online workshop PoŽzie Schrijven. Aanvang 14.00 uur. Kleine groep, persoonlijke aandacht. Voor meer informatie klik hier

Verschenen bij uitgeverij Rainbow: Van vogels krijg je nooit genoeg, met hierin 'Mussenhangplek' uit Het wolkenreparatieatelier.

Verschenen bij de nieuwe Rotterdamse uitgeverij De Meent: Zo helpt poŽzie: 101 gedichten over de zorg, samengesteld en ingeleid door Bert Keizer, met hierin mijn gedicht 'Deductie', afkomstig uit 'Het wolkenreparatieatelier'.

Sinds enige tijd rijdt er een veegwagen van de ROTEB door Rotterdam met daarop de regel: "Zo volmaakt als het alledaagse kan geen wonder zijn." Het is de slotregel van het gedicht 'Hier en nu' uit 'Het wolkenreparatieatelier'.


GIJ

die afwezig zijt, een duister gat
een leegte, een niets heeft geslagen
hoort u mij, ben ik in beeld, al dagen
zucht dit lijf onder een zwaarte, drijfnat
van zweet schrikt het midden in de nacht
wakker, roerloos, een baksteen als maag en
zeg eens, waarom, is het enkel om te plagen?
Gij die afwezig zijt, gij die zonder groet of wat

dan ook, zomaar opeens, waarom nu onverwacht?
Heeft u iets te melden, komt u mij soms halen? Ik
dacht - ach nee, er is met u ook altijd wat. Kom,
rol eens naar uw eigen helft, ik krijg haast geen -
Gij die afwezig zwijgt, die ik zo heb liefgehad.

Voor Tappeta

Geen ochtendpap, geen eerste enge kleuterschooldag
geen eendjes voeren in het park, geen nu naar bed
hop hop hop, zonder dat zij naast me lag. Geen
zaterdagse autorit, samen op de achterbank
geen zomerlang naar avontuurlijk Gelderland.
Altijd moest ze mee, met haar vies gevlekte slab.
Ze leerde mij lopen, stap voor stap, tappedetap, ze
leerde me eten, lepeltje fruithap, lepeltje hap hap hap.

Nog houd ik haar vast, de ogen zwart en zacht
niemand pakt haar van mij af. Waar ben ik? Wie
heeft mij naar deze levensbestendige hel gebracht?
Tappeta, eerste lief, het nylon haar gekamd, gekruld
leert mij nu de laatste les: Weiger die laffe dementenprak!



verschenen in Eerste liefde, rondelen over het thema van de Boekenweek, Wereldbibliotheek, 2022




* * *